"തീർച്ചയായും! ഞാൻ പലതവണ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്!" കുരങ്ങൻ പറഞ്ഞു. (യഥാർത്ഥത്തിൽ, കുരങ്ങൻ ഒരിക്കലും ചെയ്തിട്ടില്ല; അവൻ തമാശ പറയുകയായിരുന്നു.)
തേനീച്ചകൾ സ്വർണ്ണം കണ്ട് സന്തോഷിച്ചു. അവർ കുരങ്ങനെ വിട്ടു. കുരങ്ങൻ നന്ദിയോടെ കുട്ടപ്പന്റെ കാലിൽ വീണു. "ഞാൻ ഇനി കുസൃതി ചെയ്യില്ല. നീ എന്റെ യഥാർത്ഥ കൂട്ടുകാരൻ!" കുട്ടപ്പൻ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. വഴിയിൽ, അവൻ തന്റെ സ്വർണ്ണ മുട്ടകൾ എല്ലാവർക്കും വിതരണം ചെയ്തു. ഒരു മുട്ട രോഗിയായ പശുവിന് കൊടുത്തു, അവൾ സുഖം പ്രാപിച്ചു. ഒരു മുട്ട വിശക്കുന്ന പട്ടിക്ക് കൊടുത്തു. ഒരു മുട്ട ചെറിയ ഒരു പെൺകുട്ടിക്ക് കൊടുത്തു, അവൾ പുതിയ പുസ്തകം വാങ്ങി.
"എനിക്ക് പറക്കണം! ആ കുരങ്ങൻ പറഞ്ഞു..." കുട്ടപ്പൻ വിറച്ചു. cartoon malayalam story pdf
കുട്ടപ്പന് സംശയം തോന്നി. "ശരിയാണോ?"
അവന്റെ അമ്മ, പൊന്നമ്മ കോഴി, പറഞ്ഞു: "മോനേ, നമ്മൾ കോഴികൾ പറക്കുന്ന പക്ഷികളല്ല. നമുക്ക് പറക്കാൻ കഴിയില്ല, പക്ഷേ നമുക്ക് മുട്ടയിടാം! അതാണ് നമ്മുടെ പ്രത്യേകത." "തീർച്ചയായും
കുട്ടപ്പനും തത്തയും അവിടെ എത്തി. കുട്ടപ്പൻ പറഞ്ഞു: "നീ എന്നെ പറ്റിച്ചു. പക്ഷേ ഞാൻ നിന്നെ രക്ഷിക്കും."
കുട്ടപ്പന് സന്തോഷമായി. അവൻ ഉടനെ ഒരു മുട്ടയിട്ടു. അത്... സ്വർണ്ണമായിരുന്നു! തിളങ്ങുന്ന സ്വർണ്ണ മുട്ട! അതേ സമയം, കുസൃതി കുരങ്ങൻ ഒരു കടമ്പയിൽ കുടുങ്ങി. അവൻ ഒരു തേൻ കൂട്ടിൽ കയറി തേൻ മോഷ്ടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ തേനീച്ചകൾ അവനെ വളഞ്ഞു. അവന്റെ മുഖം മുഴുവൻ കുത്തുകളായി. അവർ കുരങ്ങനെ വിട്ടു
"അമ്മേ, ഞാൻ വന്നു!" കുട്ടപ്പൻ ഓടിവന്നു. "എനിക്ക് പറക്കാൻ കഴിയില്ല, പക്ഷേ എനിക്ക് സ്വർണ്ണ മുട്ടയിടാം. അത് കൊണ്ട് ഞാൻ എല്ലാവരെയും സഹായിക്കും!"