Për 40 vjet, këta burra u quajtën “të turpshëm” nga ushtria e tyre. Derisa më në fund, bota mësoi të vërtetën: Ata nuk humbën. Ata i mbijetuan të pamundurës.
Komandanti irlandez, Pat Quinlan, shikon kodrat përreth. Terreni është i përsosur për një kurth. Ai urdhëron të gërmojnë llogore rreth pozicionit të tyre, një "perimetër mbrojtës" me thumba të mprehta prej hekuri.
Kongo, Shtator 1961. Një kompani e vogël e trupave irlandeze paqeruajtëse, “A Company”, dërgohet në një qytet të vogël minierash: Xhadotvili. Misioni i tyre është të mbrojnë civilët. Ajo çfarë nuk iu tha, ishte se ata ishin një karrem. the siege of jadotville me titra shqip
“Sa janë?”
( duke parë me dylbi ) “Komandant, lëvizje në perëndim. Jo uniforma të OKB-së. Janë mercenarë francezë dhe vendas të armatosur rëndë.” Për 40 vjet, këta burra u quajtën “të
Më 17 Shtator, municioni mbaron. Trupat irlandeze kanë mbajtur një ushtri prej 5,000 vetësh për gjashtë ditë. Ata kanë vrarë mbi 400 armik dhe kanë plagosur mbi 1,000. Nga 150 irlandezët, vetëm 20 janë plagosur. Asnjë i vdekur.
(“duke gëlltitur pështymë”) “Mbi 3,000. Ne jemi 150.” Komandanti irlandez, Pat Quinlan, shikon kodrat përreth
(“i qetë si akulli”) “Atëherë luftojmë me thika. Dhe kur të na mbarojnë thikat, luftojmë me duar të zhveshura.”

